In Zeeland zijn voldoende muzikanten aanwezig die stuk voor stuk een aardige partij kunnen blazen. Als men elkaar tegenkomt speelt men ook wel eens samen, maar daar blijft het dan ook bij. Het hebben van goede muzikanten en/of voldoende muzikaal talent is echter geen garantie voor een goed concert. Zelfs niet als er een goede concertzaal als de Westerschelde
aanwezig is. Er zal een directie moeten zijn die de muziekstukken bepaalt, er zal een dirigent moeten worden aangesteld en er zal moeten worden geoefend, zowel individueel als gezamenlijk en er zullen goede instrumenten moeten zijn. Dit zijn de randvoorwaarden voor een goed concert. De kans is immers niet ondenkbeeldig dat er ooit een of meerdere partituren gespeeld moeten worden.
Met deze metafoor wordt een antwoord gegeven op de centrale onderzoeksvraag “Is men voldoende voorbereid op incidentbestrijding in het Westerscheldegebied”. Om een goed beeld te krijgen van de incidentbestrijding op het water en in de havengebieden aan de Schelde is het Rijnmondgebied uitgekozen als referentiekader. Deze scriptie beperkt
zich tot de Westerschelde binnen de lijn Vlissingen Breskens en de aanliggende Nederlandse zeehavens en gaat niet over de omvang van de hulpvraag en het hulpaanbod. Het geeft geen opsomming van de aanwezige en/of benodigde middelen. Wel wordt getracht om met behulp van een theoretisch kader, door middel van toetsing, inzicht te krijgen in de faalfactoren die de huidige wijze van organiseren met zich meebrengt en een relatie te leggen met de netwerken en relaties binnen de crisisbeheersingsorganisatie. Het betreft hier factoren van de tweede-dimensie, zoals door dr. M.J. van Duin beschreven in “Van rampen leren”.​