Deze scriptie probeert een antwoord te geven op de vraag wat vakmanschap voor de officier van dienst precies betekent en of je dat zou kunnen beoordelen.

De samenleving verwacht dat de brandweer beschikt over vakbekwaam personeel. Maar hoe zwaar weegt die vakbekwaamheid in de praktijk voor de officier van dienst (OVD)? Vanuit de theorie is iedereen het er over eens. ‘Als de OVD zijn opleidingen heeft afgerond zullen deze vaardigheden in de praktijk moeten worden bijgehouden’. Deze noodzaak is de laatste jaren alleen maar toegenomen, omdat de ‘beschikbare’ repressieve ervaring beperkt is, afneemt en over meerdere OVD’s verdeeld wordt. Toch blijkt dat de vakbekwaamheid van brandweerofficieren een knelpunt is. En dat terwijl de rol van de OVD bij risicovolle inzetten van groot belang is.

Vanuit deze ontwikkelingen, waarbij de brandweer enerzijds steeds professioneler moet werken en kritischer beoordeeld wordt en anderzijds de zorg draagt over de vakbekwaamheid van haar personeel, is dit onderzoek gedaan. Er is geen nieuw onderzoek gedaan naar de stand van zaken ten aanzien van de vakbekwaamheid van de OVD. Wel is geprobeerd het begrip vakbekwaamheid van de OVD te operationaliseren om van daaruit een relatie te leggen met de (on)mogelijkheden om de kwaliteit van de OVD periodiek te toetsen en te beoordelen.

De volgende probleemstelling staat in deze scriptie centraal: In hoeverre kan worden beoordeeld of een officier van dienst brandweer vakbekwaam is, en wat betekent dat voor een periodiek beoordelingsinstrument?​