De voorliggende scriptie heeft als centrale onderzoeksvraag “Zal het project ‘Waterrand, incidentbestrijding op het water’ effectief zijn", waarbij de effectiviteit van het project ex-ante wordt beoordeeld op de volgende twee aspecten:
· Sluiten de doelstellingen van het project aan op de conclusies en aanbevelingen zoals die zijn benoemd in de MCDM-scripties en het rapport ‘Water, Ramp en (Neder)land’;
· Is het procesmanagement van het project adequaat.

In eerste instantie worden de conclusies en aanbevelingen van de MCDM-scripties vergeleken met die van het rapport ‘Water, Ramp en (Neder)land’. Het blijkt dat de conclusies en aanbevelingen op elkaar aansluiten c.q. elkaar aanvullen. Geconcludeerd wordt dat de knelpunten en de aanbevelingen daadwerkelijk binnen het project Waterrand worden aangepakt. Er zijn aanbevelingen geformuleerd die tot een verdere aanscherping van de resultaten van Waterrand kunnen leiden.
Het beoordelen van het procesmanagement wordt in het theoretisch kader gezet van De Bruijn, Ten Heuvelhof en In ’t Veld. Volgens deze schrijvers is een goed proces een open proces, waarin de core values worden beschermd, dat voldoende prikkels voor vaart kent en dat voldoende garanties voor de inhoudelijke kwaliteit van resultaten biedt. Procesmanagement heeft alleen een kans van slagen als er bij de belangrijkste partijen een ‘sense of
urgency’ is. De verschillen tussen projectmanagement en procesmanagement en de risico’s van procesmanagement komen in de scriptie eveneens aan bod.
Onderzocht wordt of het procesmanagement van Waterrand in overeenstemming is met de gevonden theoretische uitgangspunten en de gevonden aanbevelingen. Geconcludeerd wordt dat aan een belangrijk aantal voorwaarden is voldaan om tot goed procesmanagement te komen. De projectleider dient er echter rekening mee te houden dat het project mogelijk
een grillig en dynamisch verloop zal kennen. Er zijn aanbevelingen gedaan om het procesmanagement van Waterrand aan te scherpen.​