Het aantal passagiersschepen neemt niet alleen toe, maar ook het aantal opvarenden groeit, tot wel meer dan 5000 personen per schip. Onderzoek geeft aan dat bij een schip met meer dan 600 opva-renden, de kans dat de opvarenden het schip ongepland moeten verlaten (binnen de Nederlandse Exclusieve Economische Zone en bij normale weersomstandigheden) eens in de 60 jaar is (MARIN, 2007).
Voor dit soort incidenten (mass rescue operations ) bestaan verschillende nationale en internationale maritieme regelingen. Zijn de betrokken partijen hiermee goed voorbereid of is het succes van der-gelijke grootscheepse reddingen juist afhankelijk van (veel) improvisatie? Centraal in deze scriptie staat de volgende stelling:
“Gered worden vanaf een groot passagiersschip zal altijd gepaard gaan met improvisatie, maar het succes en de effectiviteit van deze improvisatie wordt bepaald door een gedegen planvorming.”

In deze scriptie ga ik in op ontwikkelingen (op het gebied van veiligheid) in de wereld van passagiers-schepen, de (inter)nationale wet- en regelgeving en de betrokken organisaties. Vervolgens maak ik de voorbereiding en het verloop van een mass rescue operation op basis van de structuur van de veiligheidsketen inzichtelijk, aan de hand van een fictief scenario.

De conclusie is dat improvisatie bij mass rescue operations onvermijdelijk is. Waarschijnlijk zullen alle door Wachtendorf beschreven vormen van improvisatie bij een mass rescue operation voorkomen. Echter, door het ontbreken van een goede planvorming (procedures, opleiden, trainen, oefenen) voor mass rescue operations, zullen vooral de actoren die belast zijn met de coördinatie van een dergelijke reddingsoperatie extra moeten improviseren. Improvisatie is dus onvermijdelijk, maar de effectiviteit hiervan kan verbeterd worden door een goe-de voorbereiding op mass rescue operations. Om tot een betere voorbereiding te komen, doe ik ter afronding van deze scriptie een aantal aanbevelingen.​