In Nederland wordt een lokale of regionale crisis in de meeste gevallen opgevangen op regionaal niveau. In de veiligheidsregio maken gemeenten onderling afspraken over de regionale crisisbeheersing in de ‘koude’ en de ‘warme’ situatie. In dit dossier vindt u informatie over de hoofdlijnen van de regionale crisisbeheersing.

De regionale crisisorganisatie wordt gevormd door de hulpverleningsdiensten (brandweer, politie en geneeskundige hulpverlening) en de gemeenten. Bij een incident moeten zij vanuit hun dagelijkse werkzaamheden snel kunnen omschakelen naar één organisatie die het incident bestrijdt. Zij stemmen hun werkzaamheden af in multidisciplinaire crisisteams. Afhankelijk van het incident kunnen crisispartners of private partijen betrokken zijn en kunnen hun vertegenwoordigers aan een crisisteam worden toegevoegd.

Wanneer het welzijn van de bevolking wordt bedreigd, vindt de bestrijding van de crisis plaats onder verantwoordelijkheid van de burgemeester. Bij overschrijding van de gemeentegrens is de voorzitter van de veiligheidsregio verantwoordelijk. Bij een regio-overstijgende crisis, denk aan een grieppandemie of een terreuraanslag, is er sprake van nationale (of zelfs internationale) crisisbeheersing. De crisisbeheersing in de regio wordt dan in lijn met landelijk vastgestelde maatregelen uitgevoerd.