Vitale infrastructuren zijn ketens van vergelijkbare partijen waarvan het vanuit maatschappelijk oogpunt cruciaal is dat zij blijven functioneren. Daarom wordt ook wel gesproken van vitale sectoren. Momenteel zijn dat de volgende:
- Chemische en nucleaire industrie
- Drinkwatersector (drinkwatervoorziening)
- Energiesector (elektriciteit, aardgas en olie)
- Financiële sector (betalingsdiensten, financiële overdracht overheid
- Gezondheid (spoedeisende hulp, geneesmiddelen, vaccins, nucleaire geneeskunde)
- Waterbeheer (beheren waterkwaliteit, keren en beheren waterkwantiteit)
- Openbaar bestuur (diplomatieke communicatie, informatieverstrekking overheid, krijgsmacht, besluitvorming)
- Openbare Orde en Veiligheid (opsporing, handhaving, fysieke veiligheid)
- Rechtsorde (rechtspraak, gevangeniswezen)
- Telecommunicatie (telefonie, radio, satelliet, omroep, internet, post)
- Transport (Hoofdwegen, vaarwegen, spoor, Mainport Schiphol, Mainport Rotterdam)
- Voedsel(keten)
Omdat het om infrastructuren gaat, is de aandacht met name gericht op het ketenaspect, dus de continuïteit van het stromen van producten, diensten en informatie door de onderliggende processen.
Wat betreft fysieke veiligheid hebben de hulpdiensten met name te maken met de vitale sectoren “Energie”, “Gezondheid”, “Waterbeheer”, “Openbare Orde en Veiligheid”, “Rechtsorde”, “Telecommunicatie” en “Transport”. Dit dossier op Infopunt Veiligheid neemt echter waar mogelijk de volle breedte van het thema mee.